നന്ദി പ്രിയതോഴരേ..

പിന്ച്ചു ബാല്യം വിട്ടകന്നീടുന്നൊരുനാളൊന്നായ് ചേര്‍ന്നവര്‍
എങ്കിലും ബാല്യത്തിന്നാനന്തം ഒന്നായ് അറിഞവര്‍

കള്ള കൗമാര കുടിലതകളൊന്നായ് നുണഞവര്‍
പൊട്ടിപ്പൊരിയും വെയിലത്ത് കുത്തിത്തിരിയും പന്തിനായ്
 വിയര്‍ത്തു കളിച്ചു നാം കൂട്ടമായ്

പൊട്ടിത്തെറിക്കും യൗവ്വനം കത്തിപ്പടരുമാ സന്ഡ്യകള്‍
പൊട്ടാകുപ്പികള്‍ കുന്നുകൂട്ടി നാം

വിപ്ലവം കയ്കൊര്ത്തൊരാ രാത്രിയില് വിറളി പൂണ്ടൊരു
ശകടത്തിന് ചക്രങള്‍ക്കിടയിലെന് ജീവന് പിടച്ചിടുംബൊള്‍

 ചുടുരക്തം വാര്ന്നു മരണത്തെ മുന്നില് കണ്‍ദ്പ്പൊള്‍
പുതുരക്തമേകിയെന്‍ ജീവനെ കാത്തവര്

വയ്കല്ലൃമാമന്തകാരമെന്നെ പുണര്‍ന്നപ്പോള്‍
സാന്ത്വനത്തിന്‍ കയ്ത്തിരിനാളമെന്‍ നേര്‍ക്കുനീട്ടിയെന്‍
ജീവനില്‍ നറുവെട്ടമേകിയോര്‍

ശയ്യാലവമ്ബനായ് കിടന്നൊരെന്‍ നേര്‍ക്കു നീട്ടിയൊരാ
കയ്കലില്‍ പിടിച്ചുയര്ന്നു ഞാനീലോകത്തിന്‍ നെറുകയില് തൊട്ടു

വേതാളത്തെ ചുമക്കും വിക്രമാതിഥ്യനെന്നപ്പോലെന്നേയും
പേറിയീ ഉലകില്‍ കറങിയോര്‍

നഷ്ടബോദത്തിന്‍ കരിനിഴലെന്നില്‍ നിന്നുമകററിയ പ്രിയ തോഴരേ
നിസ്വാര്‍ത സൗഹൃദത്തിനിടയില്‍ നന്ദിവാക്കുകള്‍ക്കെന്തുവില

എന്കിലുമെന്‍ ഹൃദയത്തിന്നുള്ളരകള്‍ തുരന്നു ഞാന്‍ ചൊല്ലുന്നു
നന്ദി.. നന്ദി.. നന്ദി പ്രിയതോഴരേ...